Roza


Açmaz oldu dallarımda çiçek Artık kuşlar da tünemez dallarıma Gölgesi bile olmayan bir ağacım Kurumuş ve kesilmeye mahkum Vazgeçtim artık her şeyden Bahar uğramaz artık buralara Umut Her yerde divane gibi arandığım umut Filizlenmeyeceğini bildiğim halde Suladığım çiçeğim Kapısız, penceresiz evim.... Bir ağacı taze dalından koparır gibi kopardılar beni yaşamdan Can kırıkları ve kırıklara yansıyan suretim dışında kalmamış bir şeyim. Şimdilerde buğulu bir camın ardından seyrediyorum hayatı Peki canım buğusunu silmek kadar kolay mıdır insanın yüreğindeki yaraları silmek ? Usul usul akmış içime gözyaşım Yenilgiyim ben Savaşı kaybeden paramparça bir beden..


9 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Unutma

Ararat

İleri İleri