Bir Eksik Bir Fazla


Benim talihsiz yalnızlığım! Bir türlü elini bırakamadığım çocuğum! Kalınmaz eksik yaşayanların memleketinde. Eksikliklerini çoğaltarak 'bak yanındayım ' denilmez. Eksildikçe çoğalan, bir türlü dikiş tutmayan, durmadan kanayan yaram... Ve sen Üryan dünya, hüznümüzle örtemezsin üstünü! İçimizi dağlayarak Tüm umutlarımızı, hayallerimizi ellerimizden alarak güzelleşemezsin! Çocukken güzel gelirdi bildiklerim. Şimdi nereye baksam çirkinliklerin ki ben eskiden rengarenktim Mavideydi umudum, sabrım yeşilde saklıydı. Kaybettim tüm renklerimi senin çirkinliklerini gördükçe birer birer. Siyah Her rengin adı oldu benim için. Sonrası mı? Yolunu bulamamış, yitip gitmiş bir kuş sadece. Küçük bir çocuk günlüğüne" inanıyorum bu dünyaya , umut da var güzel günler de " diye başlayıp, son sayfasını "Artık bir beklentim yok yaşamaktan, ne geleceğe dair bir umudum ne hayallerim kaldı, her şey bir toz bulutu gibi dağılıp gitti. Zavallıyım dilsiz, dudaksız bir parça kağıttan geleceğe dair temenni ve sevgi bekleyecek kadar zavallıyım" Diye bitirdi.


9 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Unutma

Ararat

İleri İleri