Kirlendik


Evlerin kapılarında Pencerelerinde Yerden yere vurmada Kendini toprak Bu gavur illeti yalnızlık da ne Yok mu bir kapıyı açacak Koynumuz kurudu Her gelen birinden Bir piç yavrulamaktan Nasihatler çalındı kulağımıza Göğsümüzde sigara söndüren Eldekini ağlatıp Dildekini güldürenden Ekşi nardan üzümden Alamayıp fayda Sütümüz kurudu Evlerinin kapılarına siyah çelenk Kocalarımızın Sevgililerimizin Kapılarında pencerelerinde Yerden yere vurmada Kendini toprak Misafir kadar da yok mu ederimiz Yok mu bir kapıyı açacak Yabancı bir dokunuşla üşüyoruz Bir yerimiz var ki orta yerinden kırılacak Sevgilimizle oynaştığımız gölgeliğin yolcusuyuz Durmadan kaçıyoruz Yanağımızı okşuyorlar Ayaklarımıza kaçıyoruz Omuzlarımızdan öpüyorlar Bileklerimize kaçıyoruz Durmadan kaçıyoruz Evlerin kapılarında köpekler Pencerelerde kediler Mermerin üstünde birkaç tel saç Aynalı bir dolapta tokamız Annemizin kucağındayız Suyun insafına bırakırken Üstümüzdeki Bizim olmayan bir kiri Öylesine bir vakit Mekanlardan biri İçimizden biri çıkaramıyor Üstündeki kiri Öyleyse Söndürün bütün ışıkları Görmesin kimse kimseyi

7 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Unutma

Ararat

İleri İleri